Debatteren

Wie een commissievergadering of een raadsvergadering bezoekt of on-line volgt, zal zich afvragen wat er gebeurt. Bij een vergadering of debat verwacht je een interactie tussen de deelnemers. Men reageert op elkaar en probeert elkaar te overtuigen. Maar in de vergaderingen van de gemeenteraad en de commissie gebeurt er wat anders.

Alle deelnemers stellen vragen. Niet aan elkaar, maar aan het college. In het gunstigste geval gaat hem om politieke of bestuurlijke motieven achter een besluit maar vaak zijn het ook vragen waarvan het antwoord in de stukken staat of die eenvoudig door even zoeken op het internet te achterhalen zijn. Het is vooral merkwaardig als je beseft dat de wethouder eigenlijk geen onderdeel uitmaakt van de raad maar blijkbaar toch in een hoofdrol geduwd wordt.

Ik denk dat voor mensen die het debat willen volgen, niet de beste vraag van belang is. Komt de toeschouwer thuis en zegt met lichte emotie: “nou, mijn partij had toch wel zo’n goede vraag gesteld, tsonge!” Natuurlijk is het leuk als zo’n vraag een wethouder in verwarring brengt en als toneelstukje is het misschien interessant. Maar de kiezer wil weten waar het verschil zit tussen de partijen.

Als u het voorstel steunt, waarom bent u als liberaal, communist of dierenactivist het eens met het voorstel? En is de reden daarvoor anders dan bij een andere partij? Waar zit het verschil tussen de partijen en spreken ze elkaar erop aan.

Wat zou het leuk zijn als de deelnemers aan de vergadering met elkaar in gesprek gaan en zo laten zien tot welk besluit ze komen. Gedragen door goede argumenten. Wat zou het leuk zijn als er geen vragen aan de wethouder gesteld worden, maar de volksvertegenwoordigers zelf elkaar bevragen op politieke en emotionele meningen. Wat zou het leuk zijn als ze dat respectvol en doelgericht doen. Zonder afleidingen, moeilijke woorden of trucjes.

Dit is de reden dat ik graag trainingen geef. Om volksvertegenwoordigers te helpen om geen vragen te stellen, maar een politieke mening te hebben. En om dat goed onderbouwd en overtuigend te kunnen brengen.

Jeugdleiders in Moldavië

Op 16 en 17 maart 2012 zijn Nanda Kelly en ik in Moldavië geweest om de liberale jeugdleiders te trainen. Wouter Schroer van VVD international begeleidde de training. De groep bestond uit ongeveer 25 jongeren die in hun gebied met kleine en soms grote groepen jongeren wat voor Moldavië willen betekenen. Lees verder

Training onderhandelen in Kroatië

Kroatië is hard bezig om een steeds sterkere democratie te worden. Net als in Nederland proberen verschillende partijen samen te werken om hun land goed te besturen. Een van de kwaliteiten is zodanig onderhandelen dat zowel jijzelf als je onderhandelingspartner met opgeheven hoofd de onderhandeling kunnen afronden. Dat gaat niet vanzelf en ik mocht gemeentepolitici in Kroatië een training in onderhandeling geven.

Lees verder

Training in Georgië

Van 27-30 mei verzorgden Bert Homan en ik, namens VVD-internationaal, de training ‘Lessons of Liberalism’. Jongeren van 18-28 jaar uit Georgië, Armenië en Azerbeidzjan kwamen bij elkaar in een bergdorpje in Georgië. Het is niet gebruikelijk dat er goede contacten zijn tussen de mensen uit deze landen, ze worden opgevoed met het idee dat de ander niet deugd. Zo tweette één van de deelnemers op vrijdag: “Toen ik bij de Azeri’s aan tafel ging zitten stapte er een op. Hij wilde niet met een van ons aan tafel.”
Lees verder